Chyba mi niedobrze.
Będziesz wymiotować? Zatrzymać się?
Masz trochę wody.
W porządku?
Poranne nudności powinny już chyba minąć?
Ciało każdej kobiety jest inne.
Co ty możesz wiedzieć o kobiecych ciałach?
Niewiele.
Chyba się nie martwisz?
Nie.
Tylko myślę.
O czym?
Może powinniśmy wrócić.
- Jesteśmy w połowie drogi do San Diego. - Wiem.
Wiem.
Po prostu...
Trudno jest mieć pewność.
Tata pewnie ma mnie za idiotkę.
Wiem, że rzadko stawiasz siebie na pierwszym miejscu,
ale w tej sytuacji nie powinnaś brać pod uwagę opinii rodziców.
Ani mojej opinii.
Ani nawet potrzeb dziecka.
Tu chodzi o ciebie.
Tak.
Na podjęcie decyzji mam jeszcze 2500 km.
Tak.
- Jedźmy dalej... - Pomocy!
-...i nie przejmujmy się. - Słyszałeś?
Co?
Pomocy!
Halo?
Jest tam kto?
Pomocy!
Zgubiłem się.
Chyba naprawdę ma kłopoty.
Chciałem pójść do drogi, ale nie mogę jej znaleźć!
Dobra.
Lepiej go wyciągnijmy.
Strasznie gorąco.
Uważaj. Nie ześlizgnij się do rowu.
Uważaj na rękę. Zabiorę auto z pobocza.
Mały.
Mały, słyszysz mnie?
Tak!
Pomocy!
Jestem tu od paru dni!
Tobin? Przestań wołać.
Przestań wołać, słonko.
Halo? Co się dzieje?
Zgubiliśmy się!
Pomocy, proszę!
Nie, Tobin!
Jest z nim jakaś kobieta. Dziwnie się zachowuje.
Gdzie jesteście?
Idziecie tu?
Jesteś tuż obok nas. Widzisz drogę?
Nie, nic nie widzę!
Jest tuż obok.
Cal, zaczekaj.
Kapitan Cal rusza na pomoc!
Już idziemy, mały!
Gdzie jesteś?
- Tutaj! - Cal, zaczekaj.
- Zwolnij. - Tobin.
Tak masz na imię?
- Tak! Szybko. - Numer alarmowy.
Proszę zostać na linii.
Halo?
- Powiat Kiowa, 911. - Szybko!
Poczekaj, Tobin. Przyjdziemy do ciebie.
Jestem przy autostradzie 400.
Nie wiem, co to za miasto, ale dziecko zgubiło się tu w trawie.
Tobin!
Zgubiłem się!
Tobin.
Kurwa.
Cal?
Kurwa.
Mały!
Gdzie jesteś?
Mały!
Becky!
- Becky? - Nic mi nie jest.
Rozłączyło mnie z 911. Działa ci telefon?
Zostawiłem telefon w aucie.
Okulary też.
Tobin!
Idziecie?
Proszę, idźcie dalej. Nie mogę was znaleźć.
Gadasz, jakbyś szedł do Nebraski. Nie ruszaj się!
Mam gdzieś, że się boisz, stój w miejscu. My do ciebie przyjdziemy.
Becky!
Gdzieś ty polazła?
Jestem tutaj!
Cal?
Coś tu nie gra. Wracajmy na drogę.
A co z małym i jego mamą?
Najpierw się spotkajmy.
Będę mówić, a ty do mnie idź.
Dobry pomysł.
Zaczynaj.
O czym mówić w polu?
Gadałaś całą drogę, a teraz nie możesz nic wymyślić?
„Pewnego razu McSweeney
ginem sobie siurka uświnił.
Do tego dorzucił pyszny wermucik
i podał swej pani martini”.
Urocze.
Szukacie mnie? Boję się!
Tak. Poczekaj.
Becky!
Mów dalej.
„Pewnej pani wpadło do głowy
zażyć preparat wybuchowy.
Poleciała jej wagina aż do stanu Karolina...”
Przestań. Minąłem cię.
Przestań się wygłupiać. To nie jest śmieszne.
Becky?
Tak?
Masz rację. Coś tu nie gra.
Dobra, zrobimy tak.
Na trzy oboje skoczymy z rękami w górze.
Możesz skakać?
Jasne, że tak. A co myślałeś?
Że latem urodzisz dziecko.
Cal, przestań się oddalać.
Nie ruszałem się!
Właśnie że tak! Dalej się ruszasz.
Przysięgam, że nie.
No dobra...
Nieważne. Zróbmy to.
Zgoda?
- Gotowy? - Dobra.
Raz, dwa, trzy!
Jesteś blisko.
Jeszcze raz.
- Dobra. - Raz, dwa, trzy.
To jakiś pieprzony żart!
Becky!
- Becky! - Tutaj!
Beck!
Tutaj!
Beck!
Tutaj!
Becky!
Cal? Wszystko w porządku? Co się stało?
Nic!
Poślizgnąłem się.
Zaczynam się trochę bać.
Co robimy?
Zabieramy się stąd.
Wystarczy nie tracić głowy.
- A co z małym? - Zapomnij o nim.
Teraz myślimy o sobie.
Becky!
Cal!
Becky!
Cal?
Beck!
Cal.
Becky, nie ruszaj się.
Nie krzycz już.
Przyjdę do ciebie.
Becky!
Beck!
Cal?
- Beck! - Cal.
Cześć.
Nic ci nie jest?
Becky, jesteś tam?
- To jakiś mężczyzna. - Spokojnie, Cal. Jestem tatą Tobina.
Jeśli chcesz stąd wyjść, chodź ze mną.
Co tu robisz, skoro umiesz wyjść?
Szukam synka i żony. Też się tu zgubili.
Ściemnia się. Lepiej trzymajmy się razem.
Rozumiem. Widzisz mnie pierwszy raz w życiu.
Ross Humbolt, pracuję w nieruchomościach.
Poughkeepsie, żona Natalie, syn Tobin.
Becky, co się dzieje?
Wszystko w porządku.
Znajdziesz mojego brata?
Tak, spróbuję.
Ale to nie prosta droga. Nic tu nie jest proste.
Idź za mną i trzymaj się blisko. Nie spuszczaj mnie z oczu.
Dobra.
Idziemy po ciebie, Cal.
Becky!
Nigdy jej nie znajdę.
Da się tu coś znaleźć.
Ale łatwiej jest, gdy nie żyją.
Tobin?
Pole nie przemieszcza martwych rzeczy.
Tobin.
Czy ty nas tu zwabiłeś?
Możesz mi powiedzieć.
Dobrze?
Nie będę zły.
Nie.
Usłyszeliśmy, jak ktoś krzyczy.
Mężczyzna.
Wzywał pomocy.
Tak tu weszliśmy.
Tak to działa.
Jak długo tu jesteś?
Nie jestem pewien.
Becky...
twoja siostra...
niedługo umrze.
Skąd wiesz, że to moja siostra?
Skała.
Skała uczy słuchać wysokiej trawy.
Wysoka trawa wie wszystko.
Więc...
wiesz, gdzie ona jest.
Tak?
Mogę się dla ciebie dowiedzieć.
Nie...
Mogę zrobić coś lepszego.
Mogę ci pokazać.
Chcesz ją zobaczyć?
Sprawdzić, co u niej? Chodź ze mną.
Który miesiąc?
Szósty.
Pamiętam ciążę Natalie.
Byliśmy kompletnie zieloni.
Naciesz się tym.
Ciesz się dzieckiem, bo czas szybko mija.
Ojciec się wycofał?
Nie był gotowy.
Jego strata.
Wiesz...
Rodzina jest wszystkim.
To jedyna rzecz,
której jestem pewien.
Lepiej chodźmy.
Im szybciej ich znajdziemy, tym lepiej.
Ross?
Halo?
Cal!
Jesteś tam?
Cal?
Cal!
Tobin!
Musisz zaczekać!
Tobin!
Jeszcze trochę.
Zaczekaj.
- Tobin. - To tutaj.
Proszę.
Zaczekaj na mnie.
O Boże.
Ale fajne uczucie.
Spróbuj, Cal.
Becky.
Odejdź ode mnie!
- Odejdź! - Przykro mi.
Za późno.
Becky!
Zaczekaj!
W ten sposób jej nie znajdziesz.
Becky!
SERWIS SAMOCHODOWY ALECA
ZAKAZ PALENIA
Szukam tych dwojga.
Widziała ich pani?
...wiatr z południa. Zdecydowanie się ociepla.
Ale nie na długo. Kolejny zimny front przypłynie późnym rankiem.
Zwiększy się też zachmurzenie.
Wzrośnie nieco wilgotność powietrza,
przez co możliwa będzie mżawka
w powiatach wschodnich i południowo-wschodnich.
Ochłodzi się.
Nie będzie wyjątkowo zimno jak na tę porę roku.
Ale dziś było wyjątkowo ciepło.
KOŚCIÓŁ CZARNEGO KAMIENIA ODKUPICIELA
Becky?
Becky!
Co?
Nic ci nie jest?
Kim jesteś?
Słyszysz?
Co?
Wszystkich innych.
Jeśli nie uważasz,
to odchodzą.
Kto?
Ludzie, którzy tu utknęli.
Ale nie są z nami powiązani, więc to nieważne.
My...
jesteśmy powiązani?
Jasne.
Bo mnie znasz.
Nie znam.
Nie pamiętasz?
- Nigdy się nie widzieliśmy, jestem... - Travis.
- Skąd wiesz? - Szukasz Becky.
Ty...
Znasz Becky?
Oczywiście.
Jak to w ogóle...
Kim ty jesteś?
Tobin.
Tobin?
Naprawdę nie pamiętasz?
Wiesz, gdzie ona jest?
Wiesz, prawda?
Musisz mi powiedzieć!
Mów!
Gdzie jest?
Spójrz na mnie! Gdzie?
Mogę ci pokazać.
- Ale... - Ale co?
- Na pewno chcesz ją zobaczyć? - Oczywiście!
Proszę.
Tobin.
Dobrze.
Ale musisz trzymać się blisko mnie.
Tam.
Becky?
Becky, nie.
Och, Becky.
Pole nie przenosi martwych rzeczy.
Dlatego łatwiej je znaleźć.
O Boże.
Pomocy!
Tobin?
Tobin!
Nie wiemy, czyje to auto...
Halo?
Nie przechodź przez jezdnię!
- Halo! - Tobin, pilnuj Freddy'ego.
Hej!
Utknąłem tu!
Pomocy!
Halo? Jest tam kto?
Tobin?
To ty?
Tobin, tu Travis.
Już mnie nie pamiętasz?
Tam, mamo. Słyszysz go?
Gdzie, słonko?
W trawie.
Wie, jak mam na imię.
- Na pewno? - Tobin?
- Już dobrze, Freddy. - Dokąd poszedłeś?
Sfinalizujemy umowę, gdy wrócę w przyszłym tygodniu.
Co?
- Nie, mówię panu. - Freddy!
Nie przepłaca pan za rachunek powierniczy.
- Ross! - Chwileczkę.
Freddy!
Toby, nie idź tam, to teren prywatny.
Pobiegł za Freddym.
Toby!
Tobin!
Gdzie jesteś?
- Tobin! - Freddy!
Nie przejmuj się Freddym. Wracaj do nas.
Gdzie jesteś, słonko?
Toby!
Freddy!
Tobin!
Jeśli jesteś poza trawą, nie wchodź tu!
Tobin, gdzie jesteś?
Tutaj, mamo.
Nie słyszałeś matki? Wracaj tu!
- Widzisz go, kochanie? - Tutaj!
- Jakby był przed nami. - Jest pan tatą Tobina?
Tak. A ty to kto? Co się dzieje?
- Nie wchodźcie tu! - Za późno.
Tobin.
Gdzie jesteś?
Tobin.
Zaczynam się bać.
To tylko pole.
Ale ten gość mi się nie podoba.
Toby, nie zbliżaj się do tego człowieka. Jeśli go zobaczysz, uciekaj.
Tato, boję się!
Słyszałeś? Przeszedł tuż obok.
- Nie! - Tobin!
- Poszedł w drugą stronę! - Tobin!
Natalie!
Zaczekaj!
Natalie!
Tobin?
Natalie!
Toby!
Natalie!
Toby.
Natalie.
Dobra, Rossy. Weź się w garść.
Myśl pozytywnie. To pozwoli ci stąd wyjść.
To pozwoli ci stąd wyjść.
„Pozytywny jegomość sprzeda każdą nieruchomość”.
„Pozytywny...”
Tobin. Kurwa.
Pieprzony dzieciak.
Czemu nie słucha?
Nie umie się słuchać?
Może gdyby matka zachowywała się jak matka i go przypilnowała.
Tobin!
Natalie!
Pomocy!
Halo?
Jest tam kto?
Pomocy!
- Zgubiłem się. - Chyba naprawdę ma kłopoty.
Chciałem pójść do drogi, ale nie mogę jej znaleźć!
Dobra.
Lepiej go wyciągnijmy.
Strasznie gorąco.
Uważaj. Nie ześlizgnij się do rowu. Uważaj na rękę.
Zabiorę auto z pobocza.
Pomocy!
Gdzie jesteście?
Idziecie tu?
„Pewnego razu McSweeney
ginem sobie siurka uświnił.
Do tego dorzucił pyszny wermucik i podał swej pani martini”.
Urocze.
Szukacie mnie? Boję się.
Tak. Poczekaj.
Becky! Mów dalej.
- „Pewnej pani wpadło do głowy... - Becky?
...zażyć preparat wybuchowy.
Poleciała jej wagina aż do stanu Karolina...”
- Przestań. Minąłęm cię. - Becky?
Becky!
Cal, jesteś tu?
Halo?
Jest tam ktoś jeszcze?
Becky, to ja, Travis!
Travis?
Jestem tutaj!
Ja też tu jestem!
Co?
Jak się tu znalazłeś?
Nie wiem, ale jestem tu.
Dlaczego? Co ty tu robisz?
Przyjechałem was szukać.
Ale jak dotarłeś tu przed nami?
Nie wiem. Ale to teraz nieważne.
Jesteście tu.
Wszyscy tu jesteśmy.
To nieważne.
Travis?
To ty?
Tobin?
Nic ci nie jest?
Znalazłem Freddy'ego.
- Nie żyje. - Freddy?
Ktoś go zabił.
Kto to jest Freddy?
Mój pies.
Ma wnętrzności na wierzchu.
Tobin...
Jesteś teraz z Freddym?
Tak.
Dobrze.
Zostań na miejscu.
Nie ruszaj się.
Przyjdziemy do ciebie.
Dobrze?
Cały czas mów.
Słyszycie? Becky? Cal?
Już tego próbowaliśmy.
Nic to nie dało.
Tym razem może się udać.
Idźcie za głosem Tobina.
Tobin?
Zacznij mówić!
Tak jak Becky przedtem?
Tak.
- Właśnie tak. - Dobrze.
„Pewnego razu McSweeney
ginem sobie siurka uświnił?
Do tego dorzucił...”
Zapomniałem, co było dalej.
„Czymś sobie siurka uświnił
i podał swej pani martini”?
Co to jest martini?
Taki napój.
Jesteś Travis?
Ta rymowanka nie jest dla dzieci.
Becky!
Całe szczęście.
Już dobrze.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Pole...
nie przenosi martwych rzeczy.
To nie ma sensu.
A co tu ma sens?
Wyjaśnij, jak tu się znalazłeś.
Jechałem za wami.
Musiałeś przez całą drogę jechać tuż za nami.
Nie. Pojechałem po tym.
Po czym?
Po tym...
jak nie zjawiliście się w San Diego.
Wyjechaliśmy dwa dni temu.
Nie.
To było dłużej. Jakieś... dwa miesiące.
Teraz to naprawdę nie ma sensu.
Wymyślmy, jak się stąd wydostać.
Nie będę się już włóczyć z Becky po Krainie Czarów.
- Musimy mieć plan. - Nie możemy tu siedzieć.
Wszystko dobrze?
Tak.
- Lepiej chodźmy. - Tak.
Zgadzam się. Chodźmy.
- W którą stronę? - Nie wiem!
Którąkolwiek.
Po co? Jaki w tym sens?
Taki, że nie chcę tu dłużej być.
Ktoś nas obserwuje.
Czuję to.
Dobra.
Tobin,
wezmę cię na barana.
Dobra.
Widzisz coś poza trawą?
Nie.
Tylko trawę...
i więcej trawy.
Czekaj!
Co?
Chyba coś widzę.
To chyba budynek.
Kościół?
Nie wiem.
Jest za daleko.
W którą to stronę?
Tamtą.
Zobaczyłeś naszego auto przy kościele i do nikogo nie zadzwoniłeś?
Nie, Cal.
Dalej go widzisz?
Coraz bliżej.
Pewnie nikomu nie powiedziałeś, dokąd jedziesz?
Nie.
To niewiele by dało.
Ktoś będzie nas szukał.
Wasi rodzice się zamartwiają.
I co oni mogą? Nikt tu nie przyjdzie.
Ty przyszedłeś.
Tak...
Wszyscy uważali, że to wariactwo.
Dawno nie sprawdzałam.
W porządku?
Tak. Tylko...
Po prostu kopie...
Chyba.
Poród będzie niedługo?
Urodzę ją za trzy miesiące.
Ją?
Tak.
Chciałam wiedzieć od razu.
Nazywam ją Ginny.
Na ten moment. Po Virginii, mojej babce ciotecznej.
Ginny.
Nie podoba ci się?
Nie, jest...
Fajne.
Oldskulowe.
Tak. Jest żywiołowa.
Dużo się wierci.
Zobacz.
Rzeczywiście żywiołowa.
Tak.
Halo?
Nie daj Calowi skrzywdzić Travisa!
Nie zostawiaj go!
Zostań z nim.
Bo będziemy powtarzać ten sam błąd!
NUMER NIEZNANY
Kto mówi?
Co się dzieje?
Co to było?
Tym bardziej trzeba iść dalej.
Pomocy!
Becky!
Becky?
Becky!
Beck!
Obudź się!
- Odsuń się! - Hej!
Czekaj!
- Nie. - Chodź tu.
Już dobrze.
- Tata! - Toby!
Dzięki Bogu.
- Dziecko się rusza. - W porządku?
To pewnie przez ciążę i udar cieplny.
Nic jej nie będzie.
Ani nam.
Jesteś Ross. Tata Tobina.
Tak.
Nie martw się. Gdzieś tam jest mama.
Znajdziemy ją i odjedziemy.
Wszyscy.
Znalazłeś wyjście?
Tak, dotarłem do jezdni, ale nie odjadę bez rodziny.
Jak?
To nie prosta droga. Trzeba to przyznać.
- W którą stronę szliście? - W stronę budynku.
- Budynku? - Byliśmy prawie na miejscu.
Chodź.
Wskakuj na barana.
Zniknął.
Tak to tutaj działa.
Znam wyjście, jeśli jesteście zainteresowani.
To zespół CCR?
Pierwotnie był to utwór ludowy.
Niech zgadnę. Wokalista w zespole?
Cztery osoby, co tydzień występ w knajpie?
Tak jakby.
Znam się na ludziach. To moje pole do popisu.
„Pole”!
Pracuję w nieruchomościach.
Byliśmy z rodzinką na wakacjach w centrum kraju.
Było fajnie, dopóki cię nie spotkaliśmy.
Próbowałem was ostrzec.
Tak tylko ci dokuczam.
Wiem, że to nie twoja wina.
Zrządzenie losu.
Jak zawsze.
Nie uwierzysz, ale nim tu wylądowałem, nim zacząłem pracę w nieruchomościach,
świetnie grałem na gitarze...
w zespole gospel.
Tak.
Ja, Gibson i Jezus mieliśmy zawojować świat.
Ale potem się ożeniłem, urodziło się dziecko...
To były czasy.
Ale nic nie może się równać z tym.
Co to jest?
Zobaczcie sami.
Coś tu wyryto.
Wygląda na stare.
Indianie?
Jestem pewny, że było to tutaj,
nim plemię Kiowa polowało w Osage Cuestas.
Stare jak świat.
Pewnie jeszcze sprzed epoki lodowcowej.
Wiecie, że jesteśmy w centrum wszystkich stanów.
Dokładnie w środku kontynentu.
Zaryzykowałbym nawet, że ten kamień
jest środku samego środka.
Nie przyszliśmy tu na wycieczkę.
Miałeś pokazać nam wyjście.
Kochana, zrobiłem to.
Wystarczy spojrzeć.
Jest tu... jakaś mapa?
Połóż rękę i sam się dowiesz.
Co masz na myśli?
Nie!
- Nat? - Mama?
Chodź tu.
Wszędzie cię szukałem.
- Dobrze, że nic ci nie jest. - Nie podchodź.
Nie zbliżaj się do nas!
Cokolwiek wam powiedział, kłamał.
Co? O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz.
Wiem tylko, że w końcu jesteśmy razem.
Już wszystko będzie dobrze.
Co znowu?
- O co chodzi, kotku? - Widziałam...
Widziałam ją.
Była...
Co?
No co? Powiedz.
Ona nie...
Ona nie żyła.
Widziałam ją na ziemi.
Jestem tego pewna.
Widziałam ją.
Toby...
Mamie coś się pomyliło.
To normalne.
Tyle dni bez jedzenia i picia.
Nic mi się nie pomyliło. Widziałam ją, a ty...
Ty...
Chciałeś...
Co chciałem?
Chciałeś mnie skrzywdzić.
Skrzywdzić cię?
Jak możesz tak myśleć? Jesteśmy w tym razem.
Jesteśmy teraz jak rodzina.
Prawda, Travis? Między nami gra?
Musimy iść.
Dzięki za pomoc, ale...
Chyba już sobie pójdziemy.
Idziesz z nami?
Chwileczkę. Wysłuchaj mnie.
Ta skała...
Gdy jej dotkniesz, zrozumiesz.
Po prostu bum!
Najlepsze uczucie na świecie. Jak przyjmowanie komunii.
Brzmi jak bluźnierstwo, ale to prawda.
Myślicie, że to przypadek?
Ludzie są sprowadzani do trawy nie bez powodu.
Jesteśmy tu, bo mamy coś do przepracowania.
A ta skała w swej mądrości
właśnie dlatego połączyła nasze dwie rodziny.
Prosi tylko o trochę wiary.
Połóżcie na niej pięć palców, a uzyskacie odkupienie!
Wasze grzechy, przewinienia i żale rozpłyną się,
a świat stanie przed wami otworem!
Piękna sprawa.
Musicie mi zaufać.
Daj jej odejść.
Bo co?
Nie masz tu przewagi.
To groźba?
To prosta matematyka.
Myślisz, że stosowałem sprzedaż miękką,
bo bałem się zrobić to inaczej.
No to się zdziwisz.
Lepiej, że przyszliście do skały sami.
Otwórzcie przed nią serce tak jak ja.
Ale ciekawi mnie...
jak ty się tu znalazłaś?
Skała nie pozwoliłaby ci nas znaleźć, gdyby tego nie chciała.
Chyba że nie chodzi o ciebie.
Tak.
Już rozumiem.
Chodzi o mnie.
Chcesz sprzedaży twardej?
Jasne.
Nie ma sprawy.
Travis! Nie!
- Nie! - Uciekajcie!
Travis!
Przestań!
- Cal! - Nie. Chodź...
Cal, pomóż mu!
- Proszę! - Nie kłamię.
Gdy dotkniesz skały, będziesz wiedział wszystko to, co ja.
Wszystko, co wie trawa, w tym jak znaleźć wyjście.
Tylko że nie będziesz chciał wyjść.
Tobin, uciekaj!
Mamo!
Nie!
Mamusiu!
Nie.
Spokojnie, synu.
- To tylko ciało. - Mamo!
A każde ciało to trawa.
Mamusiu!
Nie!
Mamusiu!
Uciekajcie!
Darujcie sobie te krzyki.
Nie uciekniecie przed odkupieniem.
Ma rację. Dokąd uciekniemy?
Freddy!
Chodźcie!
Pospieszcie się!
Cal!
Co robimy?
Na pewno nas znajdzie.
Najpierw musisz wziąć mnie za rękę.
- Już dobrze, Tobin. - Tata ma rację.
Jesteśmy trawą.
Ciągle umieramy i wracamy.
- Jak Freddy. - Raz, dwa...
Proszę.
Chodź tu.
- W porządku? - Tak.
- Nie wiedziałem, co robić. - To prawda.
To ty nas w to wpakowałeś.
Obwinianie się nawzajem nic nie da.
Wszystko wskazuje na to, że nie ma rozwiązania.
Jeśli mamy kręcić się w kółko,
to wolę powiedzieć to, co wszyscy wiemy.
To nie takie proste.
Już zapomniałaś, że cię opuścił?
Całkowicie cię odrzucił?
Chciał, żebyś usunęła własne dziecko?
Becky...
Przepraszam.
- Chciałem tylko... - Co?
Opiekować się mną?
Chronić mnie?
Potrzebuję jedzenia. Wody. Miejsca do spania.
Nie potrzebuję więcej braterskiej miłości.
Nie.
Cal ma rację.
Byłem dupkiem.
Popełniłem błąd.
Ogromny.
Ale to nie dlatego mnie nie lubisz.
Prawda, Cal?
To dobre na początek.
To dobra wymówka, ale to nie powód.
Nie chciałeś mnie przy niej, zanim zaszła w ciążę.
Nie było nic, co mógłbym zrobić, żebyś mnie polubił,
bo nikt nie będzie dość dobry dla twojej młodszej siostry.
Nadałby się ktoś po liceum.
Nie jestem nieudacznikiem, jakiego ze mnie robisz!
Ależ nie. Jesteś prawdziwą gwiazdą rocka.
Poświęciłeś wszystko dla tej idiotycznej dziecięcej fantazji
i wszyscy za to płacimy.
A ty jesteś bohaterem. Udajesz mężusia siostry?
Prawie jakbyś ją pieprzył, bo tego właśnie chcesz!
Przestańcie!
Otwierać!
Tędy!
Odkupienie jest u drzwi!
Chodźcie.
Szybko.
W porządku?
Szybciej!
- Drzwi! - Tak.
Dobra.
Potrzebowałby młota oburęcznego.
Nie byłbym taki pewien.
Co teraz? Nie ma dokąd uciec!
Gdy tu przyjechałem, ten budynek widać było z drogi.
My też go widzieliśmy.
Kościół był po drugiej stronie.
Dobra.
W porządku?
Tak.
Boże, tam jest.
O rzut kamieniem.
Ale gdy wejdziemy do trawy, wrócimy do punktu wyjścia.
Freddy?
Przyprawia mnie o dreszcze.
Gdzie on jest?
Tam, na ulicy.
Dziura.
Tam jest dziura.
Myślisz, że to wyjście?
Może. Ale jeszcze tam nie dotarliśmy...
Tobin.
Ja...
Becky, musimy uciekać.
Gdzie Travis?
Już idzie.
Dziury są wszędzie, chłopcze.
Życie jest ich pełne!
Tobin, wracaj!
- Travis! - Musimy iść dalej!
Nie możemy odejść!
Wrócę po niego, ale musimy cię stąd wydostać!
Znalazłem wyjście. Jest tam.
Travis!
- Już tak blisko! - Travis!
Jestem twoim bratem i mówię ci, żebyś zapomniała o tym dupku.
Czy ty coś zrobiłeś?
Beck.
Kocham cię.
- Odejdź ode mnie. - Beck.
Nie, zaczekaj.
Zaczekaj.
Proszę.
Proszę, zaczekaj.
Myślałeś, że gdy stąd wyjdziecie, stracisz siostrę.
Że dziecko zbliży ją do Travisa, a ty zostaniesz na lodzie.
To akurat prawda. Ale mylisz się, jeśli myślisz, że stąd wyjdziesz.
Jestem pod wrażeniem.
Kiedyś byłem gwiazdą biegów.
Grałem też w kosza.
Wiem, wiem.
Myślisz, że gdybyś tylko skręcił w lewo zamiast w prawo,
to byś mi uciekł.
Ale skręciłeś w lewo,
a także w prawo.
Biegłeś też bez skręcania.
Ale tutaj,
w ogrodzie rozwidlonych dróg,
nie dokonałeś jednego wyboru.
Dokonałeś każdego.
Każdy prowadził do mnie.
Travis?
Travis!
Becky?
Travis?
Nic ci nie jest?
Boję się.
Gdzie jesteś?
Co się stało?
Twój brat...
Chyba kocha cię trochę za mocno.
Ale to nie jego wina.
Ja to spowodowałem.
Miałem u ciebie szansę i ją odrzuciłem.
Cokolwiek się stanie,
chcę, byś wiedziała...
Cieszę się, że mnie nie posłuchałaś.
Że nie usunęłaś Ginny.
Becky?
Ja...
Nie powiedziałam ci czegoś.
Chciałam ją oddać.
Przestraszyłam się.
Nie czułam się gotowa zostać mamą.
Dlatego jechaliśmy do San Diego.
Mieszka tam rodzina.
Już tego nie chcesz?
Jakie ma to teraz znaczenie?
Wydostaniemy się stąd.
Znajdę sposób. Nasze dziecko musi żyć.
Jest silna.
Czuję, jak kopie.
Chciałbym móc dotknąć twojej ręki.
Jest tuż obok.
- Becky. - Odejdź ode mnie!
Co się dzieje?
Zabawne, to tutaj po raz pierwszy szamotałem się z Natalie.
Chciałem pokazać jej drogę, ale nie słuchała.
Chcesz dotknąć skały, kochanie?
Położyć się na niej nago?
Poczuć mnie w sobie?
Leżąc pod gwiazdami, podczas gdy trawa wyśpiewuje nasze imiona?
Poezja, co?
Krew może być,
ale taka stara, spragniona skała woli łzy.
Ale musimy być szybcy.
Nie chcemy robić tego przy dziecku.
Nie!
Travis!
Halo?
Posłuchaj mnie.
Nie daj Calowi skrzywdzić Travisa.
Nie zostawiaj go.
Zostań z nim.
Bo będziemy powtarzać ten sam błąd!
Kto mówi?
Co się dzieje?
Nie.
Dziecko.
Małe dziecko.
Dziecko.
Już dobrze.
Proszę.
Nie tak szybko, bo ci zaszkodzi.
- Chciałabym zobaczyć dziecko. - Dobrze. Mam ją.
Jest tutaj.
Już idzie.
Czyż nie jest wspaniała?
Prosto z pieca, idealnie upieczona.
Jesteś jak Maryja.
Ciekawe, kiedy przyjdą Trzej Królowie.
Ciekawe, jakie przyniosą dary.
„Pewien rolnik miał pomysł do bani
i objadł się nasionami.
Wtem pełno zielska
wyrosło mu z cielska,
a jaja...
obrosły chwastami”.
Cal...
Co to?
Co ja jem?
Trawę.
To tylko trawa.
Nasiona i takie tam.
Krowy ciągle to jedzą.
Masz jeszcze trochę.
To zdrowe.
Zdrowe dla twojej duszy.
Zjadłaś wszystko.
Grzeczna dziewczynka.
Smakuje jak...
Jak co?
Jak...
Jak?
Ty?
Becky!
Becky?
Dziecko.
O nie.
Proszę.
Proszę, nie.
Mój tatuś zabił dziecko.
Wiem to.
Znalazłem Cala.
Jego też zabił.
To nigdy się nie skończy.
Będzie nas zabijał...
ciągle.
Raz za razem.
I tak bez końca.
Nie pozwolę mu cię skrzywdzić.
On nas teraz obserwuje.
Jesteś tam, Ross?
Po co się chowasz?
Jak chcesz nas zabić,
to zrób to!
Jestem tutaj!
Widzisz?
Czekam!
Travis!
Nie.
Nie widzę.
Twoja luba wydłubała mi oko.
Ale wiesz co?
Oczy są tutaj zwodnicze.
Obejdę się bez oka.
Tato!
Szkoda. Lubiłem cię.
Przypominałeś mi siebie.
Tato, nie!
Nie, tato!
Chciałem tylko
pomóc ci uzyskać odkupienie.
Przestań!
Ty go najbardziej potrzebujesz.
Może następnym razem.
Travis!
Gotów na swoje?
Nie!
Piękna, prawda?
- Nie! - Chce, żebyś jej dotknął.
Pole tego potrzebuje.
Bardziej niż deszczu.
To takie proste.
Odkupienie jest bardzo proste.
Nie wrócę tu!
Ty też nie!
Nie rób tego.
Nie.
Nie!
Jeśli jej dotkniesz,
nigdy nie wyjdziesz.
Travis?
Chodź ze mną.
Ja nie wyjdę.
Ale ty...
nie należysz do tego miejsca.
Becky też nie.
Nie wpuszczaj ich.
Pomocy!
Halo?
Jest tam kto?
Pomocy!
Zgubiłem się.
Chyba naprawdę ma kłopoty.
Chciałem pójść do drogi, ale nie mogę jej znaleźć!
Dobra.
Lepiej go wyciągnijmy.
Nie! Nie idźcie tam!
Zaczekajcie!
Nie!
Nie idźcie tam!
- Nie zbliżajcie się tam. - Boże.
Nic ci nie jest?
Pomocy!
Czy on nie...
Czy nie słyszeliśmy...
Pomocy!
Nie słuchajcie go.
Wracajcie do auta i jedźcie.
- Gdzie twoi rodzice? - Nieważne. Proszę.
Musicie jechać. Wsiadajcie do auta.
- Co robimy? - Nie mogę znaleźć wyjścia!
Zdaje się, że naprawdę ma kłopoty.
Nie, nie pozwól mu tam wejść!
Jeśli wejdzie, to ty też wejdziesz i nigdy nie wyjdziecie.
Proszę!
Proszę.
Idziecie?
Pomocy!
- Skąd to masz? - Od Travisa.
Cal, zaczekaj!
Wracaj tu natychmiast.
Nie odchodź!
Spójrz.
Mówi, że ma to od Travisa.
Od Travisa?
Później to wyjaśnię.
Ale teraz musimy jechać. Proszę.
Nic ci nie jest?
Musimy jechać.
A co z tym małym?
Słyszycie mnie?
Gdzie jesteście?
Musicie mi pomóc się stąd wydostać!
Coś tu nie gra.
Musimy jechać.
- Proszę. - Dobra, wsiadajcie.
Pomóżcie mi!
Proszę! Nie odchodźcie!
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Czekaj.
Co?
Zabierzmy go do Topeki.
Znajdźmy komisariat.
- To w drodze powrotnej. - Wiem.
Mieliśmy jechać dalej.
Nie powinnam była wyjeżdżać.
Jesteś pewna?
A co z tą rodziną w San Diego?
Mam teraz własną rodzinę.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Napisy: Ewelina Zakrzewska